Antidepresif!

14 Haziran 2010 Pazartesi

Yaklaşık 10 ay önce antideprasan kullanmaya başladım. Evde geçirilen bir nevi sinir krizinin ardından doktora gitmeye karar vermiştim. Gittiğim psikiyatr "yaygın anksiyete bozukluğu" teşhisi koydu bana. Depresyon hali, bunalım, uykusuzluk, uyuduğunda görülen kabuslar, sürekli stres, endişe ve özellikle "nefes alamama" sorunları yaşıyordum. Bazı günler öyle sıkıntılı oluyordum ki boğulduğumu hissediyordum (Lacrimas Profundure der ki I Can't Beathe!) Asıl problem de buydu zaten, psikolojik durumların fiziksel etkileri. Dediğim gibi, doktor anksiyete bozukluğu teşhisi koydu, ilaçla tedaviye başladı. Efexor XR 75mg kullanıyorum. Ve kullanmaya başladığımdan bu yana da ÇOK BÜYÜK faydasını gördüm.

Peki niye yazıyorum bu yazıyı?

Çevremizdeki insanlar psikolojik sorunların ilaçla tedavi edilmesine inanılmayacak derecede karşılar. Aslında Türk insanı ilaç kullanmaya bayılır. Başı ağrısa en ağır ağrı kesiciyi alır, antibiyotik kullanmak için doktor tavsiyesine ihtiyaç duymaz. Ama mevzu bahis psikolojik rahatsızlıklar olunca müthiş bir önyargı var.

Üniversite 3.sınıftayken, önce okulun medikosunda daha sonra da psikologumun muayenehanesinde yaklaşık 6-7 aylık bir terapi sürecim olmuştu. O zamanlar yurtta kalıyordum ve etraftan insanların "Çok asbisin!" bıdı bıdılarına maruz kalıyordum sıklıkla; doktora gittim bende. Şikayetlerim benzerdi; nefes alamama, kalp atışlarıın hızlanması, soğuk terler dökme... Doktorum çok kere ilaç kullanmamı tavsiye etti, hepsinde de reddettim. Sebebi etraftan gelen sölentilerdi, "uyuşacaksın", "sürekli uyuyacaksın" "aptallaşacaksın" Ben de doktorum yerine bu yargılara inandığımdan ilaç kullanmamıştım. Şimdi çok pişmanım. Zira belki de bu hastalık bu kadar uzun yıllar sürüp hayatımı çekilmez hale getirmeyecekti, o zamanlar tedavi edilebilecekti.

Antidepresan kullanmaya başlamamın hayatımda verdiğim en doğru kararlardan biri olduğunu düşünüyorum ki en başlarda büyük şüphelerim vardı. Ama uyuşuk değilim, sürekli uyumuyorum, aptallaşmadım da. Sürekli saçma sapan bir mutluluk içerisinde de değilim. Kızıyorum,üzülüyorum herkes kadar. Ancak duygularım artık fiziksel olarak etkilemiyor beni. Doğru dürüst uyuyabiliyorum. Kalabıl ortamlarda, özellikle otobüslerde daha önceleri çok yaşadığım panik atak benzeri durumları yaşamıyorum. Ve uyuşukluğu bırakın, hayatımın en üretken dönemindeyim; özellikle yazmak konusunda.

Amacım şu ki, çevrenin ne söylediğini bir kenera bırakın. Eğer bir hastalığınız varsa bunun tedavisi belki ilaç kullanmakla mümkün olabilir. Psikolojik rahatsızlıklar da "fiziksel"sonuçlar doğurabilir ve bu sonuçlar "ilaçla tedavi" ile ortadan kaldırılabilir. Evet, burada kilit kelime tedavi. Yani yalnızca ilacı kullandığınız sürece kendinizi iyi hissedecek değilsiniz, tedavi olacaksınız, yani ilaç kullanma dönemi bittikten sonra da iyi olacaksınız.

Tabi antidepresanların çoğunlukla bağımlılık yapan ilaçlar olduğunu, doktor kontrolünde kullanmaya başlanması ve bırakılmasının da yine doktor kontrolünde yapılması gerektiğini unutmamak gerekiyor. İlacımı bir gün almayı unutsam başım dönmeye başlıyor, benim karşılaştığım en büyük yan etki bu, ancak farklı bünyelerde farklı yan etkilere de sebep olabiliyormuş antidepresanlar...

Eğer kendinizi iyi hissetmiyorsanız ve artık kendi kendinizi iyileştirmek için yapacağınız bişi kalmadığınıza inanıyorsanıziir psikoloğa/psikiyatra gidin! Ciddiyim!

2 yorum:

elrican dedi ki...

anti-depresan en nihayetinde yasal bir uuyuşturucudur. sadece bir ilaç değil. eskiden "lsd" ve "eroin" de ilaç olarak kullanılıyordu mesela. tabi anti-depresanlar bu denli halüsinatif değil. ancak yine de ben başka bir çare kalmayana kadar ilaç kullanımına karşıyım. "hap"a olan bağımlılık, diğer bağımlılıklar gibi olmuyor çünkü. hem legal hem de "hastayım ben o yüzden" şeklinde kendini aklamak çok kolay. alkol, sigara ve uyuştrucu bilinçli başlanılmış bağımlılıklar ve ileri düzeylerinde bağımlılığın kabulünü zorunlu hale getiriyorlar. anti-depresanlar ise "hastalık" sebebiyle dozajı arttıtrılabilir ve mütemadiyen kullanılabilir gibime geliyor.

bu tabi herkes için geçerli değil. kontrollü kullanımının illa ki yararları vardır ancak özendirilebilecek birşey olduğunu düşünmüyorum ve kendinizi kötü hissediyorsanız doktora gidin ancak ilacı "çaresizliğe" kadar kullanmamaya çalışın derim.

widfara dedi ki...

diğer uyuşturucular ile farkı şurada: tedavi ediyor. sadece kullandığınız sürece kendinizi iyi hissediyorsunuz igbi bir durum yok yani. ilacı bıraktığınızda da hastalıktan kurtulmuş oluyorsunuz. bilimsel olarak nasıl çalıştıklarını bilmiyorumama sanırım bazı hormanların düzenli çalışmasında etkili oluyorlar...