Yüz Yıllık Yorgunluk

7 Eylül 2010 Salı

Yorgunum. Çok yorgunum.

Kendime çok yüklenmiş olmalıyım. Bu yorgunluk için kimseyi suçlamak istemiyorum. Sorunlarını "sevgi"yle çözmeye çalışan bir ahmak olarak böylesi yorulmam çok normal.

Bir süredir beynim kafatasımın içinde civa kıvamında salınıyor. Yalnızca uyuduğumda başım ağrımıyor ve neredeyse 12-14 saat uyuyorum. Öylesi bir yorgunluktan bahsediyorum evet.

Ben duruyorum artık. Çabalamak istemiyorum.  Halim kalmadı mücadele etmek için.

Son bir aydır, aslında ilginizi çeken şeyler yazamadığımın farkındayım :) Günlük gibi oldu evet. Mazur görünüz. Bayram tatilinin ardından, yeni sezonla birlikte, umarım yenilenmiş olarak, kaldığım yerden devam edeceğim.

Sevgiyle...

2 yorum:

blowininthewind dedi ki...

Çoğu kez yazılanların nesnel niteliğinden çok anlatımdaki içtenlik daha etkili kılıyor yazılanları.

piktobet dedi ki...

sürekli iyimserlik de insanın enerjisini bitiriyor bir yerde.