Meditasyon Üzerine

29 Şubat 2012 Çarşamba



Meditasyon oldukça kişisel bir deneyim.

Meditasyon ile ilgili olarak bildiklerim herkesten farksızdı yakın zamana kadar. Zihnimi tamamen boşaltmam gerektiğini, hiçbir şey düşünmemem gerektiğini ve tamamiyle bir boşluk içinde olmam gerekeceğini düşünüyordum, bunun için çabalıyordum. Elbette insanın düşüncelerini tamamen durdurmasının mümkün olmadığını, meditasyon sırasında araştırmasını yapacağımız şeyin daha farklı bir şey olduğunu algılamaya başladım sonraları ben de, yoga pratiklerinin başında yaptığımız meditasyonlar sırasında hocalarımın söylediklerine kulak vererek.


Meditasyon hiçbir şey düşünmemek değildir, kişinin zihninden akıp geçen düşüncelere dahil olmaksızın yalnızca şahit olmayı deneyimlemesidir. Zihnin durması imkansız, meditasyon sırasında düşünecelerimiz zıp zıp zıplıyor düşünceler arasında. Zihin denen şey öylesine garip ki bir bakıyorsunuz yıllardır düşünmediğiniz bir konu hakkında düşünmeye başlamışsınız hatta bazen daha önce hatırlamadığımız, bildiğini dahi bilmediğimiz şeyler geliveriyor/beliriveriyor aklımızda. Bu gerçekten çok önemli bir deneyim oluyor insan için.
Gün içerisinde bedenimizle zihnimizi bir türlü bir araya getiremiyoruz koşuşturma içerisinde, belki de günümüz insanının en büyük sıkıntısı bu. Beden nerede olursa olsun aklımız hep başka yerlerde dolaşıyor, hayaller kuruyor belki planlar yapıyor, akşama ne pişireceğini düşünüyor belki ama çoğu zaman ne düşündüğünün farkında dahi olmuyor. Meditasyonun benim için anlamı öncelikle zihin ile bedeni aynı noktaya getirmek... Daha doğrusu meditasyon sırasında bulunduğum noktadaki varlığımın farkında olmak.

Bu farkındalığı sağlamak için, zihnimizin gürültüsünü biraz susturmamız, o karmaşayı biraz yavaşlatmamız gerekiyor. Bu konsantrasyon belki nefese yoğunlaşarak, belki mantra söyleyerek belki de bir mum ışına odaklanarak sağlanabilir.

Yoga öncesi meditasyon yaparken zihnimizi sakinleştiriyor, gün içinde olanları matımızın dışarısında bırakıyor ve aslında yoga uygulaması için zihnimizi hazırlıyoruz. Farkındalığımızı uygulamamıza odaklayarak.
İnsanlar meditasyonla ilgili oldukça farklı deneyimlerden bahsediyorlar; bedenlerini tamamen unuttuklarını, hatta zihinlerinin bedenlerinden tamamen çıktığını, çok derinlerinde saklanan birşeyin farkına vardıklarını vs. Benim meditasyon deneyimlerimle ilgili söyleyebileceğim en farklı şey bir defasında uyumuş olduğum. Daha farklı bir deneyim yaşamadım daha maalesef. Daha fazla meditasyon çalışması yapmam gerektiğini düşünüyorum çünkü bu araştırma beni çok heyecanlandırıyor.

Ve meditasyon denildiğinde aklıma gelen ilk şey de şu alttaki fotoğraf oluyor; 1963 yılında Vietnam hükümetinin din adamlarına karşı tutumunu protesto etmek amacıyla meditasyon sırasında kendini yakan ve bu yanış saatler sürerken hiç sesini çıkarmayan Budist Rahip Quang Duc. Böylesi bir konsantrasyon...

0 yorum: